Walka pomiędzy przedsiębiorcami o klienta nie zawsze jest uczciwa. Jednym z brudnych zagrań jakich dopuszczają się firmy jest rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o swoim konkurencie, albo o oferowanych przez niego produktach lub usługach. Takie działanie jest jednak niedozwolone przez prawo i może skutkować poważnymi konsekwencjami. Pokrzywdzony może natomiast dochodzić swoich praw na kilka sposobów.

SPIS TREŚCI:
1. Co zrobić gdy konkurencja rozpowszechnia nieprawdziwe informacje o Twojej firmie?
2. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji jako czyn nieuczciwej konkurencji
3. Zalety złożenia pozwu o czyn nieuczciwej konkurencji
4. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji jako wykroczenie.
5. Dlaczego warto powiadomić policję o nieprawdziwych informacjach rozpowszechnianych przez konkurencję?
6. Naruszenie renomy przedsiębiorstwa i dobrego imienia przedsiębiorcy
7. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorcy a ochrona dóbr osobistych
8. Czy rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorcy jest przestępstwem?
9. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorcy – zalety prywatnego aktu oskarżenia –
10. Czy można łączyć sposoby ochrony przed rozpowszechnieniem nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie?
11. Jak Kancelaria Prawna Smok może pomóc Ci w obronie przed nieprawdziwymi informacjami rozpowszechnianymi przez Twojego konkurenta?

1. Co zrobić gdy konkurencja rozpowszechnia nieprawdziwe informacje o Twojej firmie?
Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o innym przedsiębiorcy jest zjawiskiem szczególnie napiętnowanym przez ustawodawcę. Pokrzywdzona firma może poszukiwać ochrony swoich praw w jednym z czterech reżimów prawnych:
• czynów nieuczciwej konkurencji;
• prawa wykroczeń;
• prawa cywilnego;
• prawa karnego.
Każda z dostępnych ścieżek ma swoje zalety i służy nieco innym celom. W zdecydowanej większości przypadków pokrzywdzony może skorzystać ze wszystkich czterech. Wybór właściwej uzależniony jest zatem nie tyle od danego stanu faktycznego, co od celu przyświecającego pokrzywdzonemu oraz stopnia, w jaki gotowy jest zaangażować swój czas i środki w spór.

2. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji jako czyn nieuczciwej konkurencji
Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji lub wprowadzających w błąd wiadomości o innym przedsiębiorcy jest czynem nieuczciwej konkurencji. Aby działanie konkurenta zostało zakwalifikowane w ten sposób wymagane jest, aby sprawca działał w celu przysporzenia korzyści sobie lub wyrządzenia szkody konkurentowi.
Ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie katalogu zamkniętego nieprawdziwych informacji, które mogą zostać uznane za wypełniające przesłankę czynu nieuczciwej konkurencji. W konsekwencji art. 14 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji zawiera jedynie przykłady takich wiadomości. Zalicza się do nich informacje o:
• osobach kierujących przedsiębiorstwem;
• wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach;
• stosowanych cenach;
• sytuacji gospodarczej lub prawnej.

3. Zalety złożenia pozwu o czyn nieuczciwej konkurencji
Na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji pokrzywdzony może domagać się:
• zaniechania niedozwolonych działań;
• usunięcia ich skutków;
• złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie (np. przeprosin);
• naprawienia wyrządzonej szkody;
• wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści;
• zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny.
Ochrona swoich praw w reżimie czynów nieuczciwej konkurencji wymaga od pokrzywdzonego złożenia powództwa cywilnego przeciwko nieuczciwemu konkurentowi. To z kolei wymaga od pokrzywdzonego znacznego zaangażowania się w spór. Należy również pamiętać, że co do zasady ciężar dowodu w procesach cywilnych spoczywa na powodzie. Na wybór tej ścieżki powinny zatem zdecydować się osoby, które nie tylko posiadają mocne dowody potwierdzające rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji przez konkurenta, ale także liczą się z koniecznością zaangażowania środków i czasu w proces cywilny. Nadto, chcąc dochodzić odszkodowania należy pamiętać o zgromadzeniu dowodów potwierdzających poniesioną szkodę.

4. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji jako wykroczenie.
Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji dostarcza pokrzywdzonym jeszcze jednego narzędzia ochrony swoich praw. W myśl art. 26 przywołanego aktu prawnego, rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji lub wprowadzające w błąd wiadomości o przedsiębiorstwie stanowi wykroczenie zagrożone karą aresztu do 30 dni lub grzywny do 5.000 złotych.
Ściganie takiego wykroczenia następuje na wniosek pokrzywdzonego, co oznacza, że policja nie zaangażuje się w Twoją sprawę bez Twojej formalnej prośby, choćby sama wcześniej dowiedziała się o naruszeniu przepisów przez Twojego konkurenta.

5. Dlaczego warto powiadomić policję o nieprawdziwych informacjach rozpowszechnianych przez konkurencję?
Ścieżka wykroczeniowa jest co do zasady jedynym rozwiązaniem, które pozwala na zaangażowanie w sprawę organów ścigania. Decydując się na ten krok zrzucasz z siebie ciężar dowodu, ponieważ to policja powinna przeprowadzić postępowanie dowodowe ustalając winę potencjalnego sprawcy. Funkcjonariusze policji mogą natomiast skorzystać ze środków dowodowych niedostępnych dla zwykłego przedsiębiorcy jak np. przeszukanie przedsiębiorstwa. Pewną wadą jest natomiast symboliczny wymiar kary grożącej za wykroczenie, dlatego ścieżka ta w praktyce wykorzystywana jest stosunkowo rzadko.

6. Naruszenie renomy przedsiębiorstwa i dobrego imienia przedsiębiorcy.
Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie niewątpliwie godzi w jego renomę. Podobnie wprowadzające w błąd wiadomości o innym przedsiębiorstwie godzą w jego dobre imię. Zarówno renoma, jak i dobre imię stanowią natomiast dobra osobiste, a więc kategorię wartości niemajątkowych podlegających ochronie na gruncie prawa cywilnego. Kwestię te regulują przepisy art. 23-24 kodeksu cywilnego.
Podobnie jak w przypadku, czynu nieuczciwej konkurencji ścieżka cywilna wymaga złożenia powództwa. Choć katalog uprawnień pokrzywdzonego w tym przypadku jest podobny, to jednak nieco różni się od pierwszego z opisanych. Ten, którego dobre osobiste zostało zagrożone lub naruszone może domagać się:
• zaniechania tego działania;
• dopełnienia czynności potrzebnych do jego usunięcia np. złożenia określonego oświadczenia;
• zadośćuczynienia pieniężnego;
• odszkodowania;
• zapłaty odpowiedniej sumy na cel społeczny.

7. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorcy a ochrona dóbr osobistych.
W sprawach o naruszenie dóbr osobistych ciężar dowodu jest nieco korzystniejszy dla pokrzywdzonego. Ustawodawca wprowadza bowiem domniemanie, że działanie to ma charakter bezprawny i to na pozwanym spoczywa obowiązek, że albo do zagrożenia lub naruszenia nie doszło, albo że nastąpiło ono w sytuacji wyłączającej bezprawność.
Należy jednak pamiętać, że spory dotyczące sporów nieuczciwej konkurencji rozstrzygane są przez wyspecjalizowane wydziały sądów okręgowych – najczęściej wydziały własności intelektualnych. Tymczasem sporami o naruszenie dóbr osobistych zajmują się „zwykłe” wydziały cywilne sądów okręgowych, które obłożone są znacznie większą ilością spraw. W praktyce oznacza to, że skorzystanie ze ścieżki cywilnej może pochłonąć znacznie więcej czasu.

8. Czy rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorcy jest przestępstwem?
Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o innym przedsiębiorcy może stanowić także przestępstwo. Takie zachowanie może bowiem zostać zakwalifikowane jako zniesławienie stypizowane w art. 212 k.k. Przestępstwo to polega na pomawianiu innych osób o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć je w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Ustawodawca przewidział dla sprawcy przestępstwa zniesławienia karę grzywny albo ograniczenia wolności. Jeżeli jednak do zniesławienia dojdzie za pomocą środków masowego komunikowania, sprawcę może spotkać nawet kara jednego roku pozbawienia wolności.
Jak wskazaliśmy wcześniej, jedynie ścieżka wykroczeniowa gwarantuje zaangażowanie w sprawę organów ścigania. Wynika to z tego, że ściganie przestępstwa zniesławienia odbywa się z oskarżenia prywatnego, co oznacza, że jako pokrzywdzony musisz sam złożyć do sądu prywatny akt oskarżenia. W uzasadnionych przypadkach, gdy ściganie sprawcy leży w interesie publicznym, rolę oskarżyciela może przejąć prokurator, ale w praktyce dzieje się tak stosunkowo rzadko.

9. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o przedsiębiorcy – zalety prywatnego aktu oskarżenia.
Głównym celem postępowania karnego jest ukaranie sprawcy. Wyborem tej ścieżki powinni zatem zainteresować się przede wszystkim przedsiębiorcy, których celem jest przede wszystkim wymierzenie kary konkurentowi. Z drugiej strony, nic nie stoi jednak na przeszkodzie aby w ramach postępowania karnego domagać się od oskarżonego zapłaty odszkodowania czy też zadośćuczynienia.
Skorzystanie z reżimu prawa karnego pozwala także na zmniejszenie kosztów postępowania, albowiem opłata sądowa w takim przypadku może okazać kilkukrotnie mniejsza. Nadto, w obecnym kształcie procedury karnej, sąd nie pozostaje biernym obserwatorem – przeciwnie, sam poszukuje dowodów winy lub niewinności oskarżonego, przez co zaangażowanie sędziego jest większe niż w sprawach cywilnych.

10. Czy można łączyć sposoby ochrony przed rozpowszechnieniem nieprawdziwych informacji o przedsiębiorstwie?
Dobrą wiadomością dla niezdecydowanych przedsiębiorców pozostaje możliwość łączenia ze sobą ścieżki karnej lub wykroczeniowej ze ścieżką cywilną w oparciu o przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji albo kodeksu cywilnego. Najczęściej spotykanym rozwiązaniem w praktyce jest powództwo cywilne o czyn nieuczciwej konkurencji oraz prywatny akt oskarżenia o zniesławienie. Decydując się na takie rozwiązanie należy jednak pamiętać o tym, że odszkodowanie czy też zadośćuczynienie na Twoją rzecz może zostać zasądzone tylko raz.

11. Jak Kancelaria Prawna Smok może pomóc Ci w obronie przed nieprawdziwymi informacjami rozpowszechnianymi przez Twojego konkurenta?
Kancelaria Prawna Smok to zespół specjalistów z zakresu prawa cywilnego i karnego. Z dumą nazywamy siebie Adwokatami Menagerów. Jeżeli Twój konkurent rozpowszechnia nieprawdziwe informacje o Tobie albo o oferowanych przez Ciebie towarach lub usługach, nasi eksperci doradzą Ci, którą z powyższych ścieżek powinieneś wybrać, a następnie poprowadzą Cię przez nią aż do prawomocnego zakończenia sprawy.